فرایند ترمیم زخم

فرایند ترمیم زخم

مراحل ترمیم زخم به صورت سازمان یافته پیش می رود و چهار فرآیند را دنبال می کند : هموستاز ، التهاب ، تکثیر و بلوغ. اگرچه مراحل ترمیم زخم به صورت خطی است ، اما بسته به شرایط بیمار داخلی و خارجی ، زخم ها می توانند به سمت عقب یا جلو پیشرفت کنند. چهار مرحله بهبود زخم عبارتند از:

فاز هموستاز

هموستاز فرآیند کنترل خونریزی زخم در اثر لخته شدن و کلات ی است که توسط پلاکت ها ایجاد می شود ، خونریزی با نشت خون از بدن شروع می شود. اولین مرحله هموستاز زمانی است که رگ های خونی برای محدود کردن جریان خون منقبض می شوند. بعد ، پلاکت ها به هم می چسبند تا شکستگی دیواره رگ خونی کاملا بسته شود ، سرانجام ، انعقاد رخ می دهد و پلاگین پلاکت را با رشته های های فیبرین تقویت می کند که مانند یک ماده اتصال مولکولی هستند.

مرحله هموستاز ترمیم زخم خیلی سریع اتفاق می افتد ، پلاکت ها در عرض چند ثانیه از پارگی دیواره اپیتلیال رگ خونی به سطح زیر اندوتلیوم می چسبند پس از آن ، اولین رشته های فیبرین در حدود شصت ثانیه شروع به چسبیدن می کنند ، با شروع شبکه فیبرین ، خون از طریق مواد منعقد کننده و آزاد شدن پروترومبین از مایع به ژل تبدیل می شود. تشکیل ترومبوس یا لخته ، پلاکت ها و سلول های خونی را در منطقه زخم محبوس نگه می دارد ، ترومبوز به طور کلی در مراحل ترمیم زخم مهم است اما در صورت جدا شدن از دیواره رگ و عبور از سیستم گردش خون ، مشکل ایجاد می کند و احتمالاً باعث سکته ، آمبولی ریوی یا حمله قلبی می شود.

مرحله التهابی فرایند ترمیم زخم

التهاب مرحله دوم ترمیم زخم است و درست پس از آسیب زمانی شروع می شود که رگهای خونی آسیب دیده نشت ترانزودات (ساخته شده از آب ، نمک و پروتئین) ایجاد تورم موضعی می کنند ، التهاب هم خونریزی را کنترل می کند و هم از عفونت جلوگیری می کند ، افزایش مایعات در این مرحله باعث می شود سلول های ترمیمی و ترمیم شده به محل زخم منتقل شوند ، در طی مرحله التهابی ، سلولهای آسیب دیده ، عوامل بیماری زا و باکتری ها از ناحیه زخم خارج می شوند ، این گلبول های سفید خون ، فاکتورهای رشد ، مواد مغذی و آنزیم ها ، تورم ، گرما ، درد و قرمزی را که معمولاً در این مرحله از ترمیم زخم دیده می شود ، ایجاد می کنند ، التهاب بخشی طبیعی از روند ترمیم زخم است و فقط در صورت طولانی شدن یا اختلال در روند آن مشکل ساز است و امکان دارد زخم مزمن شود.

فاز تکثیر فرایند ترمیم زخم

مرحله تکثیر ترمیم زخم زمانی است که زخم با بافت جدید ساخته شده از کلاژن و ماتریکس خارج سلولی ساخته شود ، در مرحله تکثیر ، با ساختن بافت های جدید ، زخم جمع می شود و سایز و عمق آن کمتر می شود. علاوه بر این ، باید شبکه جدیدی از رگ های خونی ساخته شود تا بافت گرانوله سالم باشد و اکسیژن و مواد مغذی کافی دریافت کند ، میوفیبروبلاست ها با اتصال به لبه های زخم و نزدیک کردن لبه ها به هم با استفاده از مکانیزمی شبیه به سلول های عضله صاف باعث جمع شدن زخم می شوند.
در مراحل بهبودی و ترمیم زخم ، بافت گرانوله صورتی یا قرمز است و از نظر ساختار سطح ناصافی دارد.

علاوه بر این ، بافت گرانوله سالم به راحتی خونریزی نمی کند ، بافت گرانوله تیره می تواند نشانه ای از عفونت ، ایسکمی یا پرفیوژن ضعیف باشد؛ در مرحله نهایی مرحله تکثیر ترمیم زخم ، سلولهای اپیتلیال آسیب را دوباره به سطح می آورند. مهم است که به یاد داشته باشید که اپیتلیالیزاسیون سریعتر هنگامی اتفاق می افتد که زخم ها مرطوب نگه داشته شوند. به طور کلی ، در صورت استفاده از پانسمان های بسته یا نیمه تراوا در مدت 48 ساعت پس از آسیب ، رطوبت صحیح بستر زخم را حفظ می کنند تا اپیتلیالیزاسیون بهینه شود.

مرحله بلوغ

مرحله نهایی و ترمیمی زخم نیز نامیده می شود ، مرحله بلوغ زمانی است که کلاژن از نوع III به نوع I بازسازی می شود و زخم کاملاً بسته می شود ، سلول هایی که برای ترمیم زخم استفاده شده اند اما دیگر نیازی به آنها نیست با آپوپتوز یا مرگ برنامه ریزی شده سلول برداشته می شوند ، هنگامی که کلاژن در مرحله تکثیر قرار می گیرد ، فاقد شکل خاص و منظم بوده و زخم ضخیم است. در طول مرحله بلوغ ، کلاژن در امتداد خطوط کششی تراز می شود و آب دوباره جذب می شود ، بنابراین فیبرهای کلاژن می توانند نزدیکتر قرار بگیرند و پیوند عرضی داشته باشند ، اتصال متقابل کلاژن ضخامت اسکار را کاهش می دهد و همچنین باعث قویتر شدن سطح پوست زخم می شود ، به طور کلی ، بازسازی حدود 21 روز پس از آسیب آغاز می شود و می تواند برای یک سال یا بیشتر ادامه یابد.

حتی با اتصال متقاطع ، نواحی بهبود یافته زخم همچنان ضعیف تر از پوست آسیب دیده هستند ، به طور کلی فقط 80٪ مقاومت کششی پوست بدون زخم را دارند ، مراحل ترمیم زخم یک روند پیچیده و شکننده است. عدم پیشرفت در مراحل ترمیم زخم می تواند منجر به زخم های مزمن شود.

عواملی که منجر به زخم های مزمن می شوند:

• بیماری وریدی
• عفونت
• دیابت
• کمبود متابولیسم در سالمندان

مراقبت دقیق از زخم با مرطوب نگه داشتن زخم ها ، تمیز بودن و محافظت در برابر آسیب دیدگی مجدد و عفونت می تواند مراحل ترمیم زخم را تسریع کند.

منابع

Wound Assessment and Staging: Frequently Asked Questions
September 11th, 2020
By Samantha Kuplicki, MSN, APRN-CNS, AGCNS-BC, CWCN-AP, CWS, RNFA