فهرست مطلب

چرا بعضی پانسمان‌ها باعث بدتر شدن زخم می‌شوند؟

زخم‌ها بخشی اجتناب‌ناپذیر از زندگی روزمره هستند؛ از یک بریدگی ساده تا زخم‌های مزمن ناشی از بیماری‌هایی مانند دیابت یا فشار خون. پانسمان‌ها نقش کلیدی در فرآیند بهبودی ایفا می‌کنند، زیرا زخم را از عفونت محافظت کرده، رطوبت مناسب را حفظ می‌کنند و به ترمیم بافت کمک می‌رسانند. اما گاهی اوقات، همین پانسمان‌ها که قرار است کمک‌کننده باشند، می‌توانند وضعیت زخم را بدتر کنند. این اتفاق اغلب به دلیل انتخاب نادرست نوع پانسمان، نحوه استفاده اشتباه یا عدم توجه به شرایط خاص زخم رخ می‌دهد. در این مقاله، به بررسی دلایل اصلی این مشکل می‌پردازیم و راهکارهایی برای جلوگیری از آن ارائه می‌دهیم. اگر شما هم با زخم‌هایی روبرو هستید که به نظر می‌رسد پانسمان‌شان کمکی نمی‌کند، این مطلب می‌تواند راهنمایی مفید باشد.

اهمیت انتخاب درست پانسمان برای بهبودی زخم

پانسمان‌های مدرن انواع مختلفی دارند، از گاز ساده تا هیدروکلوئیدها، فوم‌ها، آلژینات‌ها و حتی پانسمان‌های آنتی‌میکروبیال حاوی نقره یا عسل. هر کدام برای شرایط خاصی طراحی شده‌اند. برای مثال، پانسمان‌های هیدروژل برای زخم‌های خشک مناسب هستند زیرا رطوبت را تامین می‌کنند، در حالی که فوم‌ها برای زخم‌های با ترشح زیاد ایده‌آل‌اند زیرا مایعات را جذب می‌کنند. اما اگر پانسمان اشتباهی انتخاب شود، می‌تواند تعادل رطوبت زخم را برهم بزند و فرآیند ترمیم را مختل کند.
طبق تحقیقات پزشکی، زخم‌ها در محیط مرطوب بهتر ترمیم می‌شوند، اما رطوبت بیش از حد می‌تواند منجر به maceration (نرم شدن و آسیب پوست اطراف زخم) شود. برعکس، خشکی زیاد هم بافت‌های جدید را نابود می‌کند. انتخاب پانسمان باید بر اساس نوع زخم (حاد یا مزمن)، میزان ترشح، عمق و وجود عفونت باشد. اگر این عوامل نادیده گرفته شوند، پانسمان نه تنها کمک نمی‌کند، بلکه می‌تواند عفونت را تشدید کند یا بافت سالم را آسیب بزند.

دلایل رایج که پانسمان‌ها زخم را بدتر می‌کنند

انتخاب نوع نامناسب پانسمان

یکی از شایع‌ترین دلایل، استفاده از پانسمانی است که با ویژگی‌های زخم همخوانی ندارد. مثلاً گازهای سنتی (gauze) که ارزان و در دسترس هستند، اغلب برای زخم‌های خشک یا با ترشح کم استفاده می‌شوند، اما اگر خشک شوند، به بستر زخم می‌چسبند و هنگام تعویض، بافت‌های جدید گرانوله را می‌کنند. این کار نه تنها دردآور است، بلکه باعث خونریزی، هیپوکسی (کمبود اکسیژن) و آسیب مجدد به بافت می‌شود. همچنین، گازها می‌توانند رشته‌هایی از خود در زخم باقی بگذارند که منبع عفونت شوند.
پانسمان‌های فیلم شفاف هم اگر برای زخم‌های با ترشح زیاد استفاده شوند، مایعات را نگه می‌دارند و پوست اطراف را macerate می‌کنند، که این امر زخم را گسترده‌تر کرده و عفونت را دعوت می‌کند. از سوی دیگر، آلژینات‌ها که از جلبک دریایی ساخته شده‌اند، برای زخم‌های مرطوب عالی هستند، اما اگر خشک شوند، رنگ زرد یا قهوه‌ای می‌گیرند که ممکن است با چرک اشتباه گرفته شود و منجر به تعویض غیرضروری و آسیب بیشتر شود.

مشکلات در تعویض پانسمان

تعویض پانسمان باید بر اساس دستور پزشک یا وضعیت زخم انجام شود، اما اشتباه در زمان‌بندی می‌تواند فاجعه‌بار باشد. اگر پانسمان خیلی زود عوض شود، بستر زخم مختل شده و سلول‌های ترمیمی آسیب می‌بینند. برعکس، تعویض دیرهنگام اجازه می‌دهد باکتری‌ها تکثیر شوند و عفونت ایجاد کنند. برای مثال، پانسمان‌های هیدروکلوئید که تا یک هفته می‌توانند بمانند، اگر در زخم‌های عفونی استفاده شوند، دید زخم را مسدود کرده و علائم عفونت را پنهان می‌کنند.
همچنین، روش “wet-to-dry” که در آن گاز مرطوب گذاشته و خشک می‌شود، امروزه منسوخ شده زیرا بافت سالم را هم برمی‌دارد و درد زیادی ایجاد می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد که این روش می‌تواند فعالیت لکوسیت‌ها را کاهش دهد و بهبودی را به تاخیر بیندازد.

عفونت و آلودگی ناشی از پانسمان

پانسمان‌ها اگر منظم تعویض نشوند، می‌توانند منبع عفونت شوند. مثلاً پانسمان‌های فوم اگر در زخم‌های با ترشح کم استفاده شوند، زخم را خشک کرده و باکتری‌ها را در محیطی مناسب نگه می‌دارند. پانسمان‌های آنتی‌میکروبیال حاوی نقره هم اگر طولانی‌مدت استفاده شوند، می‌توانند پوست را لک کنند یا حتی مسمومیت ایجاد کنند، بدون اینکه عفونت عمیق را کنترل کنند.
علاوه بر این، استفاده از مواد آنتی‌سپتیک قوی مانند پراکسید هیدروژن برای شستشو، سلول‌های سالم را می‌کشد و زخم را بدتر می‌کند. بهتر است از سالین نرمال استفاده شود.

آلرژی و حساسیت به مواد پانسمان

برخی افراد به مواد پانسمان مانند لاتکس، نقره یا حتی عسل حساسیت دارند. این حساسیت می‌تواند باعث التهاب، خارش یا حتی عفونت ثانویه شود. برای مثال، هیدروکلوئیدها اگر روی پوست حساس استفاده شوند، می‌توانند اطراف زخم را قرمز و آسیب‌دیده کنند.

راهکارهای پیشگیری از بدتر شدن زخم با پانسمان

برای جلوگیری از این مشکلات، همیشه با متخصص زخم مشورت کنید. ارزیابی منظم زخم، انتخاب پانسمان بر اساس مرحله بهبودی (التهاب، پرولیفراسیون یا بازسازی) و رعایت بهداشت ضروری است. از پانسمان‌های مدرن مانند غیرچسبنده استفاده کنید تا آسیب کمتری وارد شود. همچنین، رژیم غذایی غنی از پروتئین و ویتامین C به بهبودی کمک می‌کند. اگر علائمی مانند بوی بد، افزایش درد یا ترشح زرد دیدید، فوراً پزشک را مطلع کنید.

در نهایت، پانسمان‌ها ابزار قدرتمندی برای بهبودی هستند، اما استفاده نادرست‌شان می‌تواند زخم را پیچیده‌تر کند. با آگاهی و مراقبت درست، می‌توانید فرآیند ترمیم را تسریع بخشید و از عوارض جلوگیری کنید. اگر زخم‌تان بهبود نمی‌یابد، حتماً به متخصص مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *